Κυριακή, 17 Μαρτίου 2013

χάσιμο


Είναι ένας άνεμος που σου παίρνει την άμμο
από τα κόκκαλα του στήθους
την άμμο που αφήνουν οι μάχες του τείχους
και το σκαρφάλωμα στα απόκρημνα της ύπαρξης
Σκουπίδια και άμμοι,
Είσαι περικυκλωμένος από παντού
Ο άνεμος που ελπίζεις πως θα σε γδύσει κόκκο τον κόκκο
ακόμα κι εκεί που οι αλυκές σου γέμισαν αλάτι και πονάς
Γυμνός να μείνεις στο κενό εσύ κι η ξιπασμένη σου αγάπη
Μια μέρα ακόμα και μια άνοιξη μακριά
πάνω στα βράχια μιας γνώριμης δίψας
κι από ψηλά πολύχρωμος καπνός
το καρναβάλι της υποδυόμενης χαράς...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου